Nieuwe publicaties
Hypoxitherapie
Hypoxische therapie, of normobare hypoxie, bevordert een niet-specifieke stimulatie van de afweer van het lichaam. De therapeutische werkingsmechanismen van hypoxische therapie zijn onbekend, maar aangenomen kan worden dat het effect ervan ontstaat door stimulatie van vitale centra in omstandigheden van zuurstofgebrek. De methode verhoogt de stressbestendigheid van het lichaam, stimuleert de stofwisseling en heeft een immunomodulerend effect.
[ 1 ]
Methodologie van implementatie
De patiënt inhaleert gedurende 20-30 minuten een luchtmengsel, waarvan het zuurstofgehalte is gedaald tot 14-17%.
De effectiviteit van hypoxische therapie
Het gebruik van hypoxische therapie bij de complexe behandeling van drugsverslaafden in de post-abstinentiefase ging gepaard met duidelijk uitgesproken vegetatief-stabiliserende en algemeen-stimulerende effecten. Dagelijkse sessies tegen de achtergrond van behandeling met antidepressiva maakten het mogelijk om het verwachte klinische effect al op de 2e-3e dag te bereiken en vervolgens de dagelijkse dosis van het antidepressivum met 1,5-3 keer te verlagen. Een positief effect van hypoxische therapie werd opgemerkt bij resistentie tegen de behandeling met mianserine (lerivon) bij individuele intolerantie voor tricyclische antidepressiva en een geneesmiddel uit de groep van serotonineheropnameremmers.
[ 2 ], [ 3 ], [ 4 ], [ 5 ], [ 6 ], [ 7 ], [ 8 ], [ 9 ], [ 10 ]