Nieuwe publicaties
Medicijnen
Gemzar
Gemzar heeft cytostatische en antitumor eigenschappen.
ATC-classificatie
Indicaties Gemzara
Het wordt gebruikt om de volgende ziekten te elimineren:
- behandeling van cholangiocarcinoom en blaaskanker (samen met cisplatine);
- lokaal gevorderde alvleesklierkanker of met de vorming van uitzaaiingen;
- gemetastaseerde, inoperabele borstkanker, evenals bij lokale recidieven (samen met paclitaxel);
- carcinoom in de ovariumregio (epitheliale aard), gelijktijdig met het gebruik van carboplatine;
- niet-kleincellig bronchogeen carcinoom (in combinatie met cisplatine).
Farmacodynamiek
Gemcitabine doodt cellen die DNA-bindend zijn en kan, onder bepaalde omstandigheden, het proces van cellulaire passage door de G1/S-fasegrens blokkeren.
De metabolische processen van het geneesmiddel vinden plaats in de cellen onder invloed van het enzym nucleosidekinase, dat transformeert in actieve 3-fosfaat- of 2-fosfaatnucleotiden. De vertraging van DNA-bindingsprocessen vindt plaats onder invloed van twee belangrijke metabolische producten: 3-fosfaat- en 2-fosfaatnucleosiden. In de beginfase remt 2-fosfaatnucleoside de binding van het enzym ribonucleotidereductase, waardoor de binding van deoxynucleosidetrifosfaat, dat nodig is voor DNA-replicatie, niet plaatsvindt.
Hierna begint het proces van competitie met de ontwikkeling van zelfpotentiatie tussen de elementen dFdCTP en dCTP, wat uiteindelijk leidt tot een daling van de dCTP-waarden. Hierdoor wordt tijdens de DNA-binding een extra nucleotide aan de DNA-keten toegevoegd, waardoor verdere binding onmogelijk wordt en de cel geprogrammeerd wordt voor celdood (cellulaire apoptose).
Farmacokinetiek
Na opname in de bloedbaan wordt het actieve bestanddeel snel uit het bloedplasma uitgescheiden via metabolische processen. Minder dan 10% van het geneesmiddel wordt onveranderd via de nieren uitgescheiden. De synthese van metabolische producten, evenals die van gemcitabine met plasma-eiwitten, is vrij laag.
Klinische testgegevens hebben aangetoond dat het geslacht van de patiënt een significante invloed heeft op het distributievolume van het geneesmiddel in het lichaam. De totale klaring bij vrouwen is 30% lager dan bij mannen.
De halfwaardetijd na langdurige behandeling bedraagt 30-95 minuten.
Dosering en toediening
Het medicijn wordt intraveneus, langzaam (gedurende 30 minuten) toegediend via een infuus. De injectie moet worden toegediend door een ervaren specialist die eerder kankerpatiënten heeft behandeld.
Vóór elke behandelsessie moeten er tests bij de patiënt worden afgenomen om de werking van het beenmerg te controleren. Bij slechte resultaten moet de behandeling met Gemzar echter worden stopgezet.
Het doseringsschema en de duur van de behandeling worden door de behandelend arts gekozen, rekening houdend met het type pathologie en het stadium waarin het zich bevindt.
Bij het toedienen van een infuus moet de toestand van de patiënt nauwlettend in de gaten worden gehouden.
Mensen die lijden aan ernstige nier- of leveraandoeningen moeten met de grootste voorzichtigheid worden behandeld.
Schema voor de bereiding van een medicinale oplossing.
Het poeder moet worden opgelost in een 0,9% natriumchloride-injectieoplossing. De meest geschikte concentratie is 40 mg/1 ml van het geneesmiddel.
De oplossing wordt aseptisch bereid. Voeg ten minste 5 ml natriumchloride (per 0,2 g lyofilisaat) of ten minste 25 ml (per 1 g poeder) toe aan het flesje. Na toevoeging van het oplosmiddel wordt de container geschud om het mengsel te mengen. De uiteindelijke oplossing kan lichtgeel van kleur zijn.
De injectie kan onmiddellijk na de bereiding van de medicinale oplossing worden gestart.
Het geneesmiddel mag niet worden gebruikt indien er vreemde elementen in de oplossing zijn aangetroffen of indien de kleur van de vloeistof is veranderd.
Borstkanker.
Het medicijn wordt gecombineerd met paclitaxel. Gemzar moet worden toegediend na de infusie van aanvullende medicijnen (deze procedure duurt 3 uur) - een half uur op de 1e en 8e dag van de behandelcyclus (duurt 21 dagen).
Alvleesklierkanker.
De benodigde dosis is 1 g/m² van het geneesmiddel, eenmaal daags 7 dagen toegediend. Deze kuur duurt 7 weken, waarna een pauze van 7 dagen nodig is. De patiënt wordt vervolgens overgezet op een behandelschema met cycli van 3 weken, gevolgd door een pauze van 7 dagen.
Cholangiocarcinoom.
Bij monotherapie wordt een schema gebruikt met een eenmalige toediening van 1 g/m² van het geneesmiddel per week. Deze therapie duurt 21 dagen, waarna een pauze van 1 week wordt ingenomen en vervolgens meerdere cycli van dergelijke behandelingen worden uitgevoerd. Afhankelijk van het klinische beeld kan de dosering worden verminderd en het aantal cycli worden aangepast.
Bij combinatie met cisplatine krijgt de patiënt op de eerste dag van de kuur 70 mg/m² van het geneesmiddel toegediend, en vervolgens Gemzar in een dosering van 1250 mg/m² op de eerste en achtste dag van elke cyclus van drie weken (deze cycli moeten worden herhaald). Aanpassing van de portiegroottes is toegestaan.
Galblaaskanker.
Tijdens de behandeling wordt 1 g/m² oplossing intraveneus toegediend op de 1e, 8e en 15e dag van elke behandelcyclus van 28 dagen (in combinatie met cisplatine - op elke 2e dag van een dergelijke cyclus). Vervolgens moeten dergelijke behandelcycli van 4 weken worden herhaald.
Niet-kleincellig bronchuscarcinoom.
Bij monotherapie is het noodzakelijk om 1 g/m² van het geneesmiddel eenmaal per 7 dagen gedurende 3 weken toe te dienen, waarna een pauze van 7 dagen nodig is. Daarna moet de kuur worden herhaald. Bij combinatie met andere geneesmiddelen bedraagt de dosis 1250 mg/m² . Het wordt toegediend op de 1e, 8e en 21e dag van de lopende cyclus.
Eierstokkanker.
Gemzar wordt toegediend in combinatie met de stof carboplatine. Gemcitabine wordt toegediend in een dosering van 1 g/m² , op de 1e en 8e dag van een behandelcyclus van 21 dagen.
Om de hematologische toxiciteit van het geneesmiddel te bepalen, worden de lever- en nierfunctie getest. Rekening houdend met deze indicatoren is een geleidelijke vermindering van de dosis toegestaan naarmate de belasting voor het lichaam van de patiënt toeneemt.
Bij controle van het granulocytenaantal vóór toediening van een nieuwe infusie moet de waarde minimaal 1500 (x106/l) zijn en de bloedplaatjeswaarden moeten gelijk zijn aan 100.000 (x106/l).
Indien de volgende tekenen van toxiciteit optreden, dient de dosis met 25% van de initiële dosering te worden verlaagd:
- neutropenische koorts;
- gedurende 3 dagen is het granulocytenaantal lager dan 100x106/l;
- in de loop van 5 dagen is het aantal granulocyten minder dan 500x106/l;
- het aantal bloedplaatjes is minder dan 25.000/106/L;
- in gevallen waarin, vanwege de ontwikkeling van toxiciteitsverschijnselen, de behandeling langer dan 1 week werd stopgezet.
Gebruik Gemzara tijdens zwangerschap
Het is verboden Gemzar voor te schrijven aan moeders die borstvoeding geven en zwangere vrouwen.
Bijwerkingen Gemzara
Braken, verhoogde fosfatase- en leverenzymwaarden en misselijkheid komen vaak voor bij patiënten die Gemzar gebruiken. Hematurie of proteïnurie komen ook vaak voor.
Er zijn ook gevallen bekend van huiduitslag met een allergische aard (soms met jeuk) en kortademigheid.
Het is aangetoond dat de aard en frequentie van bijwerkingen worden bepaald door de dosis, de toedieningssnelheid en bovendien het doseringsschema. Een daling van het aantal leukocyten, bloedplaatjes en granulocyten is een dosisafhankelijk symptoom.
Uit klinische testgegevens blijkt dat patiënten de volgende bijwerkingen kunnen ervaren:
- Slapeloosheid met hoofdpijn en een gevoel van slaperigheid. Zelden wordt een beroerte opgemerkt;
- ontwikkeling van trombocytopenie of leukopenie, trombocytose, bloedarmoede en neuropenische koorts;
- Verhoogde bilirubine- of leverenzymwaarden. Soms stijgen de GGT- en ALP-waarden;
- het optreden van aften, braken, constipatie, misselijkheid, diarree, het ontstaan van stomatitis of ischemische colitis;
- rugpijn, evenals spierpijn;
- Jeuk en huiduitslag, ontwikkeling van hoest of allergische rhinitis, haaruitval, hyperhidrose. In zeldzame gevallen verschijnen tumoren of zweren, blaarvorming, schilfering van de huid en het Stevens-Johnsonsyndroom;
- verlies van eetlust, ontwikkeling van anorexia;
- ontwikkeling van nierfalen, hematurie of proteïnurie;
- af en toe worden anafylactoïde symptomen waargenomen;
- Ontwikkeling van dyspneu (vooral bij bronchogeen carcinoom), rhinitis en hoest. Af en toe worden longoedeem, bronchospasme en fibroserende alveolitis waargenomen;
- radiotoxiciteit komt af en toe voor;
- griepachtige verschijnselen (asthenie met spierpijn, koude rillingen en verlies van eetlust), zwelling van het gezicht en huidverschijnselen op de injectieplaats;
- Het optreden van hartfalen of aritmie. Zelden treden vasculitis, een hartinfarct of een bloeddrukdaling op.
De combinatie van het medicijn met paclitaxel (bij de behandeling van borstkanker) verhoogt de kans op neutropenie, neutropenische koorts, een gevoel van zwakte en ook bloedarmoede.
Sensorische polyneuropathie wordt vaker waargenomen bij gelijktijdig gebruik van Gemzar dan bij monotherapie met dit middel.
Uit postmarketinggegevens blijkt dat patiënten de volgende symptomen kunnen ontwikkelen:
- longoedeem, hyalinemembraanziekte (zelden);
- ernstige mate van hepatotoxiciteit, soms met volledige leverinsufficiëntie tot gevolg;
- cerebrovasculaire aandoeningen;
- gangreen, TEN en vasculitis komen sporadisch voor;
- snelle daling van het hemoglobinegehalte, ontwikkeling van MHA, stijging van de creatininewaarden met bilirubine en ureumwaarden (komt zelden voor; indien deze verschijnselen optreden, moet de behandeling worden stopgezet; in sommige gevallen kan hemodialyse nodig zijn);
- ischemische colitis;
- supraventriculaire anemie;
- lichtgevoeligheid.
Overdose
Bij gebruik van het middel in doseringen tot 5,7 g/ m2 om de 14 dagen werd geen enkele intoxicatie waargenomen.
Bij verdenking op vergiftiging dient bloed te worden afgenomen voor analyse en dienen symptomatische procedures te worden uitgevoerd. Er is geen tegengif voor het geneesmiddel.
[ 21 ]
Interacties met andere geneesmiddelen
Het is nog niet mogelijk gebleken een aanvaardbare stralingsdosis te kiezen die een combinatie met Gemzar mogelijk maakt.
Bij een radiotherapieduur van minder dan 1 week wordt geen toename van de geneesmiddeltoxiciteit waargenomen. Het gebruik van het geneesmiddel is pas toegestaan nadat de acute symptomen veroorzaakt door de bestraling zijn verdwenen, of nadat er ten minste 1 week is verstreken.
Bovendien neemt na radiotherapie en het gebruik van medicijnen de incidentie van pneumonitis met oesofagitis en andere weefselschade toe.
Het is verboden het geneesmiddel te combineren met verzwakte levende vaccins.
[ 22 ]
Aanvraag voor kinderen
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd naar het gebruik van het medicijn bij kinderen.
[ 27 ], [ 28 ], [ 29 ], [ 30 ], [ 31 ]
Analogen
De volgende medicijnen zijn analogen van het medicijn: Oncoril met Viztar, Xeloda en Cytogem met Hercizar, Cytin, Vizgem, Ental met Cytarabine en Laracit.
[ 32 ], [ 33 ], [ 34 ], [ 35 ], [ 36 ]
Beoordelingen
Gemzar krijgt overwegend positieve recensies. Mensen die dit medicijn hebben gebruikt, waren over het algemeen tevreden met de resultaten. Negatieve reacties komen altijd voor, zoals bij elke chemotherapie, maar de frequentie en ernst ervan zijn lager dan bij andere vergelijkbare medicijnen.
Het medicijn boekte vooral goede resultaten bij de behandeling van kanker in de alvleesklier.
Het is noodzakelijk om te benadrukken dat het medicijn strikt volgens het behandelingsregime moet worden gebruikt en dat alle aanbevelingen van de behandelend arts moeten worden opgevolgd.